Stosunkowo niedawno do końca zniszczyłem swojego prawie rocznego Archa. Korzystając z dobrodziejstw najnowszego instalatora, od razu zainstalowałem system z pakietami z repozytorium [testing]. Nim przystąpiłem do instalacji środowiska graficznego i innych potrzebnych aplikacji, postanowiłem za jednym zamachem przetestować jak sprawuje się nowy pacman, korzystając z niego od szkieletu systemu. Oczywiście jak zawsze miałem szczęście i nie wszystko działało jak powinno.

Jeżeli jest ktoś niezorientowany w temacie podpisywania pakietów w pacmanie, konieczne jest wygenerowanie lokalnego klucza, do podpisywania (i uwierzytelnienia) kluczy zewnętrznych. Korzystając więc z polecenia znalezionego w dokumentacji/podpowiedzianego przez pacmana, uzyskałem taki efekt:

[root@marlowe ~]# pacman-key --init
gpg: Generating pacman keychain master key...

Not enough random bytes available.  Please do some other work to give
the OS a chance to collect more entropy! (Need 300 more bytes)

Gdybym miał zainstalowane środowisko graficzne, wystarczyłoby pomachać myszką. Ale nie miałem, bo przecież uparłem się na testowanie pacmana.
Bezsensowne walenie w klawiaturę nic nie dało. To samo z przekierowaniem /dev/random i /dev/urandom na terminal. W żaden sposób nie przybliżyło mnie też wymuszenie instalacji mplayer2 i odsłuchanie kilku piosenek Morphine. Wymusiłem jeszcze instalację Linksa i przystąpiłem do przeszukiwania Internetu.

Po chwili trafiłem na rng-tools, które okazało się remedium na ów problem. Po instalacji, zmieniłem TIMEOUT w pliku /etc/conf.d/rngd na 10. Potem wystarczyło odpalić rngd -f -r /dev/urandom i spróbować ponownie wygenerować klucz. Tadam!

Oczywiście, można było wymusić instalacje wszystkich pakietów, wyłączyć sprawdzanie podpisów albo tymczasowo zrobić downgrade pacmana, ale po co, skoro cała zabawa polega na rozwiązywaniu problemów. ;)

Powiązane wpisy:

1. Prostsza weryfikacja podpisanych pakietów
2. Podpisywanie pakietów w Arch Linuksie, cz. 2: pacman-key
3. Podpisywanie pakietów w Arch Linuksie, cz. 4